[rzooff warsztaty] IMPROWIZACJA 1 - WSTĘP - opracował - Maciej Nowak - rzooff@4me.pl

Wiadomo, że improwizacja jest jakąś wypadkową tego, co udało nam się "łyknąć" z nauki harmonii i elektów bardziej ulotnych - takich jak inwencja twórcza, talent, muzykalność, tzw. feeling... Z drugiej strony są pewne, zupełnie logiczne kwestie, które mogą bardzo pomóc w rozwinięciu tej umiejętności. I to właśnie będę starał się przekazać w materiałach zatytułowanych "improwizacja".
 

podstawowe pojęcia

 
Improwizacja, czy jak kto woli, solówka, jest rodzajem muzycznej wypowiedzi. W graniu występuje wiele analogii do mówienia, dzięki czemu można wiele problemów prosto wytłumaczyć, posługując się przykładami z tej dziedziny.
 
fraza
Jest to muzyczny odpowiednik zdania. Może być proste, albo długie i wielokrotnie złożone. Ważne, że ma ono swój początek, koniec i wyczuwalnie oddziela się od frazy poprzedzającej i następującej później.
 
tension
To istota improwizacji - napięcie muzyczne. W pewnym uproszczeniu granie improwizacji polega na budowaniu napięcia i następnie jego umiejętnym rozwiązywaniu. Zarówno nieskończone podnoszenie "tension" jak i jego brak, prowadzi do zanudzenia słuchacza ;)
 

 
* W ćwiczeniu improwizacji rytm będzie odgrywał równie ważną rolę co grane dźwięki, zatem przed przystąpieniem do dalszej zabawy (jeśli jeszcze tego nie zrobiliście), polecam przerobienie warsztatów "rytm". Szczególnie chodzi o kwestię zapisu - żebyście później się nie pogubili przy przykładach.
 

harmonia

 
Sprawę teoretyczną ograniczę tutaj do niezbędnego minimum. Im więcej będziecie wiedzieć tym lepiej, ale na początek "od biedy" wystarczy tyle:
 
kontekst
Jako kontekst do ćwiczeń posłuży nam akord Am (A moll), którego skład to dźwięki A, C, E:
 
Am
 
gama A-moll
Dźwięków tej gamy / skali użyjemy do nauki improwizacji.
Są to dźwięki oznaczone kolejnymi literami alfabetu:
 
 
* Jest to skala A-moll eolska zwana też naturalną.
 
Oto przykładowe opalcowanie tej gamy na gryfie (to tylko jedna z wielu możliwości):
 
Najlepiej ustawić rękę tak, by każdy palec miał swoje miejsce (próg), tak, by w obrębie jednej struny nie musieć ani specjalnie daleko sięgać, ani grać dwóch dźwięków tym samym palcem:
 
        
 
* Naciskajcie w miarę blisko progu. Uzyskacie dzięki temu lepszy efekt przy mniejszej sile nacisku.
 

podkład

 
A oto podkład do ćwiczeń - z akordem Am w tle (midi):
 
Na jego bazie będę prezentował dużą część zagadnień związanych z tematyką improwizacji.
 


 
pozdr, Maciek
 

<< poprzednia   - - -   następna >>